Dzisiejszy wieczór – piątek, 27 marca, godzina 19. Po Eucharystii wyszliśmy na ulice Nowa Ruda, by razem przeżyć Drogę Krzyżową. Nie w ciszy kościoła, ale w przestrzeni codzienności – tam, gdzie toczy się nasze życie.
To była droga trudu.Nie tylko fizycznego zmęczenia, chłodu czy długości trasy. To był trud wejścia w serce Jezusa, który upadał, podnosił się i szedł dalej – dla każdego z nas.
Dzieci, młodzież, dorośli – jedna wspólnota.Wzruszający był widok najmłodszych skautów, którzy z powagą nieśli pochodnie. W ich dłoniach ogień nie był tylko światłem…
był znakiem czuwania był świadectwem wiary był gotowością, by iść za Jezusem, nawet gdy droga jest trudna
Wspólne niesienie krzyżaKrzyż nie był „czyjś”. Był nasz wspólny. Przechodził z rąk do rąk – jak życie, jak odpowiedzialność, jak miłość.
To właśnie tutaj uczymy się najważniejszej skautowej prawdy:
nie idziemy sami ciężar dzielony staje się lżejszy braterstwo rodzi się w trudzie
Formacja serca, nie tylko ciałaDla dzieci i młodzieży takie doświadczenie to coś więcej niż wydarzenie. To moment, w którym:
wiara przestaje być teorią staje się drogą staje się decyzjąTo właśnie w takich chwilach młody człowiek odkrywa, że:
Jezus nie jest daleko – On idzie obok,
jest z nami, jest blisko, a my jesteśmy w Nim.
Dziękujemy każdemu skautowi i rodzicom – za obecność, skupienie, odwagę.Szczególnie tym najmłodszym – bo pokazali, że w kazdym wieku można dać świadectwo .
Niech ta Droga Krzyżowa nie zostanie tylko wspomnieniem.Niech stanie się początkiem:
większej wrażliwości gotowości do pomocy odwagi w codziennym „tak” dla Boga
Komentarze
Prześlij komentarz